ท่องไปในมองโกเลียตะวันตก ดินแดนแห่งทุ่งหญ้า ดอกไม้สวย และความทรงจำ

Home » Blog » Asia » ท่องไปในมองโกเลียตะวันตก ดินแดนแห่งทุ่งหญ้า ดอกไม้สวย และความทรงจำ

มองโกเลีย เป็นประเทศขนาดใหญ่มีพื้นที่อันดับ19 แต่มีประชากรเพียง 3 ล้านกว่าคน ปีที่แล้วเพิ่งฉลองทารกคนที่ 3 ล้านของประเทศ นึกถึงความแออัดของคน 10 ล้านในกรุงเทพขึ้นมาทันใด พื้นที่กว้างใหญ่มีประชากรแพะ แกะ มากกว่าคน คงจะเป็นเพราะเช่นนี้ธรรมชาติจึงยังสวยงาม 
คนมองโกเลียส่วนใหญ่ก็ยังเลือกวิถีชีวิตเคียงคู่ไปกับธรรมชาติ เหมือนกว่าพันปีที่ผ่านมา

เร่ร่อนบนทุ่งหญ้า

รถแวน 4 คัน พากันขับรถไปเรื่อยๆ บนทุ่งหญ้าสุดลูกหูลูกตา ข้ามน้ำ ลำธารหลายสาย ปลายทางแต่ละวันนั้น ฉันและเพื่อนๆก็ไม่รู้ว่าคืออะไร ที่ไหน เพราะแผนถูกเปลี่ยนแปลงทุกวัน หลังจากพบว่ามีสัตว์ตายบนเส้นทางเทรคเทือกเขาอัลไตก่อนหน้าที่เราจะมาถึงสองสามวัน  เดวิดคนนำทางบอกเราว่าจะพาไปดู ibex บ้าง ดูนกอินทรีย์บ้าง ไปทะเลสาบบ้าง ไปเดินเขาบ้าง แผนนี้นั้นโน้น จนงงกันไปหมด สุดท้ายเลยปล่อยไป จะพาพวกเราไปไหน ก็ไป ให้เป็นหน้าที่ของพวกเขา ส่วนพวกเรานั่งคุยกันไปบนรถ เค้าจอดไหนเราก็ลง ………. 

สายน้ำคือชีวิตจริงๆ แต่ละวันดูเหมือนเราจะขับรถตะเวณหาแม่น้ำ แหล่งน้ำ พร้อมสถานที่วิวสวยๆ เพื่อเป็นจุดกางเต้นท์พักผ่อน นอนหลับ เอาแรง สำหรับตื่นแต่เช้า เพื่อหาจุดกางเต้นท์วันต่อไป ชีวิตแต่ละวันได้ละเลียดกับธรรมชาติ อากาศบริสุทธิ์ สัมผัสกันอย่างถึงเนื้อ ถึงตัว แต่ละจุดที่เราหยุดพักกางเต้นท์ เราได้นั่งชมวิว อาบแสงแดดสีทอง ไปจนอาบน้ำสระผม ริมลำธารจากน้ำใสๆเย็นๆที่ไหลละลายจากยอดเขาสูงด้านบน

การเดินทางครั้งนี้ในวันนั้น เป็นอะไรที่ไม่เป็นชิ้น เป็นอันกับแต่ละวัน แต่วันนี้กลับมากมายด้วยความทรงจำ ไม่รู้ว่าเพราะธรรมชาติสวย เพื่อนร่วมทริปที่น่ารัก หรืออะไรกันแน่

หากไม่ใช่เพราะทางการกลัวจะเกิดโรคระบาดที่เทือกเขาอัลไต ฉันคงไม่ได้เปลี่ยนทิศทาง มาวิ่งเล่น เดินเล่น นอนอ่านหนังสือ คลอเคลียกะเสียงลำธารน้ำไหลซู่ซ่า หัวเราะไปกับเรื่องคุยสนุกสนาน เฮฮาเต้นรำ เล่นโยคะกลางหุบเขา นอนหลับในเต้นท์เล็กๆ ทุกแห่ง ทุกช่วงเวลา มันไม่มีอะไรที่เราคาดเดาได้ว่าชีวิตจะนำพามาให้เราเจออะไร ยิ่งถ้ารักจะเดินทางท่องเที่ยว ก็ต้องรับในสิ่งที่ไม่คาดคิดเข้าไว้ และสนุกกับเวลาและสถานที่นั้นอย่างเต็มที่

หลังเจอฝนกระหน่ำทั้งคืน พอได้เห็นฟ้าเริ่มเปิด มีแสงอาทิตย์ส่องมาให้ใจเบิกบานสดใส วันนี้เราเลยได้มีสถานที่ตากผ้าที่สวยที่สุดในโลก ท่ามกลางทุ่งหญ้า ล้อมรอบด้วยทิวเขา
ช่วงชีวิตที่ทำตัวเป็นของคนเร่ร่อน ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากนัก อยู่กับธรรมชาติ ขึ้นอยู่กับดินฟ้าอากาศ แค่แดดอุ่นๆ ฟ้าใสๆ ก็เป็นที่พักที่เป็นสุข ก่อนเดินทางกันต่อ

ทุ่งหญ้าสเตปป์ในมองโกเลีย Steppe field in Mongolia

ทุ่งหญ้าสีเขียวสด เกอร์ใหญ่สีขาว ม้าที่ยืนเล็มหญ้าอย่างสงบโดยไม่สนใจสิ่งใดรอบข้าง และทิวเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะเป็นภาพที่มองแล้วดูเย็นตา สบายใจ ธรรมชาติเรียบง่าย เป็นของมันแบบนั้น

แล้วผู้คนที่นี่ก็ใช้ชีวิตไปตามวิถีของแผ่นดิน และอากาศ ยามเมื่ออากาศเย็นลง หิมะปกคลุมหนาทึบ ทุ่งหญ้าสีเขียวเริ่มไม่เพียงพอสำหรับม้าสัตว์เลี้ยงสำคัญ ชาวเผ่าเร่ร่อนก็โยกย้ายเกอร์ครอบครัว และสัตว์เลี้ยงไปอยู่ในพื้นที่อื่นที่สามารถเลี้ยงสัตว์ และใช้ชีวิตกันได้ พวกเค้าต้องเร่ร่อนย้ายที่อยู่ถึง 2-4 ครั้งต่อปี

what we all want in life, to travel, fall in love and be happy

ทุ่งดอกไม้ flower fields

ท้องฟ้าสดใส กลางทุ่งหญ้าเต็มไปด้วยดอกไม้เล็กๆ น่ารัก หลากสีสัน

ระหว่างการเดินทางในทุ่งหญ้า เมื่อพบวิวสวยๆ ท่ามกลางขุนเขา ฟ้ากว้าง เราแวะจอดรถลงไปเริงร่ากับดอกไม้หลากสีริมลำธาร วิวที่มัดใจพวกเราทุกคน จึงตัดสินใจกางเต้นท์ ทำอาหารกลางวัน และทานอาหารกลางทุ่งดอกไม้กัน

Travel with Russian van in Mongolia

รถแวนรัสเซียคันกระป๋อง ท่าทางสมบุกสมบันผ่านร้อนหนาวมาตั้งแต่สมัยสงครามโลก มาจอดรอรับพวกเรา 4 คัน หนึ่งคันเป็นรถเสบียงสำหรับขนข้าวของ อาหารการกิน อุปกรณ์เครื่องใช้ต่างๆ อีก 3 คันสำหรับคณะของพวกเรา ฉันแอบนึกเอ็นดูในความน่ารักของรูปทรง แต่บึกบึนในคราวเดียวกัน โครตเท่เลยที่เราจะได้นั่งรถแบบนี้ตะลุยทุ่งหญ้าในมองโกเลีย มันเข้ากั๊น เข้ากัน

ฉันพยายามสำรวจด้วยสายตาเลือกคันที่ดูดี และใหม่ในความเก่า ที่น่าจะนำพาให้ฉันเดินทางอย่างปลอดภัยไม่หลุดออกมาเป็นชิ้นๆไปซะก่อนจบทริปในอีก 10 วันข้างหน้า เราขับรถตะลุยผ่านบนเส้นทางที่ส่วนใหญ่ไม่มีแม้แต่เส้นถนน กระเด้งกระดอนไม่ต่างกับควบม้า ขี่อูฐ ตะลุยผ่านลำธาร แม่น้ำ รถทั้ง 4 คันต่างต้องช่วยกันทั้งลาก ทั้งดึง บางครั้งต้องจอดเพื่อหยุดเปลี่ยนยาง ซ่อมรถ 

ขนาดที่ว่าเลือกมาแล้ว คันที่ฉันนั่งก็ช่างมีปัญหาไปได้ทุกเรื่อง เจอลำธาร แม่น้ำที่ไหนเป็นอ่อนแรง อ่อนใจข้ามไม่ค่อยจะไหว ต้องเรียกไกด์มาช่วยเข้าเกียร์บ้าง ที่จริงฉันก็เสนอตัวอยากจะเข้าเกียร์ให้ลุงด้วยแหละ แต่เจอลุงหันมาค้อน แล้วก็กระโดดลงจากรถไปตามเดวิด ไกด์ของเรามาช่วยจับเกียร์แทน  แล้วลุงก็เหยียบคันเร่ง พร้อมจับเกียร์อีกอัน เพื่อนำรถของเราพุ่งทะยานออกไป 555 (เกียร์เยอะเนอะ รถรุ่นนี้) บางช่วงเจอหลุมลึกหน่อย ก็ต้องเอาคันอื่นมาช่วยลากดึง ให้พวกเราที่นั่งอยู่บนรถช่วยกันลุ้นแบบใจหายใจคว่ำ คนขับรถที่นี่ดูแลซ่อมรถเก่งทุกคน พอจอดที่ไหน ฉันเห็นพวกเค้าวุ่นวายเช็ครถ แทบจะถอดชิ้นส่วนเครื่องยนต์ออกมากองนอกรถ เพื่อตรวจเช็คกันทุกวัน ฉันมองดูแล้วกลัวพี่ๆเค้าจะประกอบกับไปไม่ครบจริงๆ  มาถึงวันนี้ต้องยอมรับเลยว่ารถรัสเซียนี่มันอึดถึกจริงๆ และก็วินเทจด้วย

อ่านเรื่องไปชมการเลี้ยงนกอินทรี วิถีเลี้ยงสัตว์ดั้งเดิมของคนบนทุ่งหญ้า และ เที่ยวเกอร์ ชิมขนมนมเนย จิบเหล้านมม้า

Featured Trip

>>>สนับสนุนสินค้าของเรา<<<

จำหน่ายอุปกรณ์แค้มป์ปิ้ง เดินเขา เดินป่า ทุกชนิด

ขายอุปกรณ์ outdoor สำหรับท่องเที่ยว เดินป่า เดินเขา

niimph

ฉันชื่อ”นิ่ม” ฉันรักการเดินทางท่องเที่ยว และใช้เวลาในวันหยุด หรือวันว่างเพื่อการเดินทางอย่างสม่ำเสมอ มีโอกาสได้ท่องเที่ยวกว่า 30 ประเทศ ในช่วงเวลาการเดินทางกว่า 15 ปี จึงได้จัดทำบล็อกสำหรับการเดินทางท่องเที่ยว ทั้งแนววัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ ไปจนถึงการผจญภัย เพื่อสร้างแรงบันดาลใจ และนำเสนอเคล็ดลับที่มีประโยชน์ให้ทุกคนได้ออกไปใช้ชีวิตตามที่ต้องการ

View stories

ใส่ความเห็น

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: