Lunar Travel WorldA Legend of Travel

How to – ไปยังไง ไปแบบไหน ลาดักค์-แคชเมียร์ (1)

หนังสือที่พาคุณท่องเที่ยวไปในเส้นทางเทรคลังตัง ประเทศเนปาล (Langtang Trekking)

ไปยังไง เดินทางยังไง หลากหลายรูปแบบของการเดินทาง เอามาเล่าให้ฟัง
เป็นประสบการณ์จากการเดินทางครั้งนี้ค่ะ

สำคัญมากๆ ก็คือสติ ต้องรู้ว่าเราจะไปไหน แผนที่ต้องดูให้เป็นอย่าหลงทิศหลงทางเป็นอันขาดนะคะ โดยปกติเมื่อมาถึงที่สนามบินในแต่ละประเทศ มักจะมีแผนที่ฟรีวางไว้ หรือไม่ก็ไปขอที่ Tourist Information ได้ค่ะ

ที่สนามบินอินทิรา คานธี ที่นิวเดลี ที่เราไปลงที่นี่ก็เช่นกันมีแผนที่ในเมืองเดลี แจกฟรี วางอยู่ตามมุมเสา หยิบฟรีมาได้เลยค่ะ

+ นั่งรถเมล์จากสนามบิน

ถนน Janpath เป็นปลายทางที่เราจะไปกันค่ะ ทีแรกเราจะนั่งแท็กซี่กันไป แต่เค้าเรียกคันละ 250 รูปี เราไปกัน 5 คน ก็ต้องนั่ง 2 คัน เพราะแท็กซี่ที่อินเดียคันเล็ก นั่งได้ 4 คน ไม่รวมคนขับ ก็เลยตัดสินใจนั่งรถเมล์เข้าไปในเมือง คนละ 50 รูปี

เราเดินไปขึ้นรถเมล์ด้านหน้าสนามบิน สอบถามแล้วเราจะไปลงที่ใกล้ที่สุดแถวๆ Connaught Place ก็กะจะอาศัยให้คนขับรถบอกเราเมื่อถึงป้ายลง แต่โชคดีค่ะ เราเจอคนไทย หรือคนอินเดียที่พูดไทยได้ก็ไม่แน่ใจ เค้าคอยบอกเมื่อถึงป้ายที่ต้องลง

พอลงจากรถเมล์เท่านั้นแหละค่ะ ก็โดนเหล่าตุ๊กตุ๊ก (Autorickshaws) แถวนั้นรุมกันเลย แต่เราอาศัยดูจากแผนที่แล้วเห็นว่าไม่ไกล ก็เลยใช้พาหนะคู่กาย เดินกันค่ะ

นักท่องเที่ยวคงเป็นอาหารอันโอชะของคนอินเดียนะคะ ระหว่างทางเดินยังมีบางคนเข้ามาคุย ทักทายเหมือนอยากทำความรู้จัก ว่ามาจากไหน จะไปไหน ทำอะไร พวกเราก็เดินไปคุยไป
แล้วก็บอกว่า
“เฮ้ ทางที่พวกยูเดินมาน่ะ คนละทาง ต้องไปอีกด้านหนึ่งต่างหาก
เดี๋ยวจะพาเดินไปส่ง”

งานเข้ากันเลย พวกเราก็งง งง พอดูแผนที่ ก็คิดว่าถูกนะ ตึกนี้ก็ตรงนี้ วงเวียนก็ตรงนี้
อย่าไปเชื่อมันดีกว่า เพื่อนที่มีประสบการณ์ก็เห็นท่าไม่ดี เลยโบกมือไล่ไป
แล้วบอกว่าพวกนี้ มักจะทำแบบนี้ ทำเป็นให้เราเดินผิดทาง ย้อนไป ย้อนมา
พอเห็นเราเหนื่อย คราวนี้ก็ต้องนั่งรถ แถมจะโขกราคาเราอีกด้วย
โห เล่นกันง่ายๆ แบบนี้กันเลย

ดังนั้นเราก็ตั้งสติให้มั่น แล้วเดิน เดิน เดิน กันค่ะ
ถึงแดดจะร้อน เหนื่อยแสนเหนื่อยแค่ไหน
แต่ก็ยังมีแรง ถ่ายรูปกันได้ทุกท่วงท่า ทุกแยกกัน
ช่วยให้หายร้อนไปได้เยอะค่ะ ถ้าป้ายไม่หลอกเรา วันนั้นขึ้นว่า 47 องศา

แล้วเราก็มาถึงตึก Chanderlok ซี่งเราจะต้องรอขึ้นรถบัสกันเย็นนี้ค่ะ

+ ต่อรถบัสไปมะนาลี

ตามปกติทัวร์ทั่วไปเค้าจะจัดให้บินภายในจากเดลีไปเลห์ซึ่งใช้เวลาแค่ 2 ชั่วโมง
แต่พวกเราเรื่อยเปื่อยไปเรื่อย ค่อยๆเข้าใกล้เป้าหมายของเราทีละนิด
มะนาลีจึงเป็นเมืองต่อไปของเรา เนื่องจากเป็นจุดเริ่มต้นการเดินทางสู่ดินแดนแห่งเทือกเขา
รถบัสที่จะไปมะนาลีมีหลายประเภททั้งแบบมีแอร์ ไม่มีแอร์ แบบนอน แบบนั่ง
เส้นทางเดลี-มะนาลีใช้เวลาการเดินทางกว่า 14 ชั่วโมง
โดยปกติรถจะออกจากเดลีประมาณ 18.00-19.00 น.
ราคาค่าโดยสารประมาณ 900-1000 รูปี

เรานั่งรถแบบ A/C Deluxe Volvo ควรจองล่วงหน้า หาข้อมูลและจองได้ทางอินเตอร์เน็ต http://hptdc.nic.in/trans.htm
http://www.rajnationalexpress.in/

ถึงแม้จองและระบุที่นั่งแล้ว ยังอาจโดนเปลี่ยนที่นั่งได้ค่ะ …
เพราะโดนมาแล้ว แต่ยังดีที่ได้ไป ทำเอาเพื่อนที่รับหน้าที่จองตั๋วบ่นเซ็งไปเลยค่ะ
เพราะอุตสาห์รอจนเค้าเปิดรถอีกคัน เนื่องจากคันแรกเกือบเต็มที่นั่งไม่ค่อยดี
พอเปิดคันใหม่ปุ๊บจองปั๊บ เอาที่นั่งด้านหน้า
พอมาขึ้นรถโดนย้ายไปนั่งแถวสาม แถวสี่

แต่การจองแนะนำว่าควรจองด้านหน้าๆ ไว้นะคะ
จะได้ไม่อึดอัดมากเมื่อต้องนั่งรถนานๆ ท่ามกลางคนอินเดียเยอะๆ
เพราะเราคนไทยมักไม่คุ้นเคยกับกลิ่นตัวเค้า
อีกอย่างนั่งด้านหน้ามองเห็นทาง ทัศนวิสัยดีกว่า ทำให้ไม่เมารถ (อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวค่ะ บางคนอาจคิดว่าข้างหลัง ไม่ต้องมองทางจะดีกว่า) แต่ก็มีเสียวๆ ถ้าคนขับซิ่ง หรือจังหวะแซง ต้องช่วยลุ้น ช่วยเบรค

นั่งรถบัสออกจากเดลี ช่วงเย็นๆ รถจะติดหน่อย แต่เห็นชีวิตของคนอินเดียตามท้องถนน
น่าสนใจดีค่ะ ทั้งขอทาน คนทำงาน การจราจร ถนนหนทาง
มองไปเรื่อยๆ จนมืดและเคลิ้มหลับไปเลย….

ถ้าไม่เปิดหนังอินเดีย Singh is King มาให้ดู
เป็นหนังปัญจาบ เคยเห็นโฆษณาเรื่องนี้ผ่านทางเคเบิ้ลที่บ้าน
เลยตื่นขึ้นมาดู ฟังไม่ออก แต่ดูไปก็พอเข้าใจเนื้อหา
หนังอินเดียมีเอกลักษณ์คือเพลงที่ร้องไป วิ่งไป
ก็ยังมีเหมือนเดิม แม้จะโดนกระแหนะกระแหน แต่มันก็เป็นเอกลักษณ์ ของหนังที่ทำให้หนังอินเดียดังไปทั่วโลกล่ะค่ะ
ช่วงหลังได้ดูหนังอินเดียไป 2-3 เรื่องก็เพราะโลกไร้พรมแดนทางอินเตอร์เน็ตแหละค่ะ
เพลงเพราะ สนุกหลายเพลง จากหนังหลายเรื่อง
ที่สำคัญพระเอกรูปหล่อกล้ามใหญ่ นางเอกอกอึ๋ม ตาหวาน
ทีเซอร์ โปรดักชั่น ออกมาหลอกล่อให้เข้าไปดู ดีมั่ง ไม่ดีมั่ง
แต่ก็หลงเสน่ห์หนังอินเดียไม่น้อย
สงสัยนี่จะเป็นอีกสาเหตุที่ชอบมาอินเดียซะก็ไม่รู้

คนอินเดียมีหลากหลายเชื้อชาติ หนังก็เลยหลากหลายไปด้วย
เพื่อสนองคนแต่ละกลุ่ม หนังอินเดียแบบฮินดี ปัญจาบ มุสลิม

ตามปกติรถบัสทางไกลอย่างนี้จะแวะพักให้ทานข้าว เข้าห้องน้ำระหว่างทาง
คนอินเดียทานข้าวเย็นกันดึกประมาณ 2-3 ทุ่มค่ะ
เราสั่งข้าวผัด หมี่ผัด มาแบ่งกัน เพราะอาหารที่นี่ต้องเตือนกันว่าจานใหญ่
สำหรับคนไทยต้องสั่งมาแบ่งกัน กินไม่หมดแน่ถ้าคนละจาน

หลังอาหารพอขึ้นรถคราวนี้หลับยาวแบบกึ่งหลับกึ่งตื่น
เพราะนอนไม่ค่อยสบาย ก็อย่างว่านะคะนอนบนรถไม่เหมือนนอนบนเตียงนอนสบายๆหรอกค่ะ

ตอนเช้ารถจอดแวะให้ล้างหน้า แปรงฟัน อีกครั้ง
เพื่อให้เข้าบรรยากาศกับการมาอินเดียอย่าลืมทานชา หรือ จัยกันด้วยนะคะ
เค้าทานกันได้ทุกเวลาที่ว่างกัน แต่ละพื้นที่ก็มีรสชาติ เอกลักษณ์ที่ต่างกันไปด้วย
จากนั้นก็นั่งรถอีกประมาณ 3 ชั่วโมง เราก็มาถึงท่ารถที่มะนาลีตอน 10 โมงเช้าค่ะ

จำหน่ายอุปกรณ์แค้มปิ้ง เดินเขา เดินป่า ทุกชนิด

niimph

ฉันชื่อ”นิ่ม” ฉันรักการเดินทางท่องเที่ยว และใช้เวลาในวันหยุด หรือวันว่างเพื่อการเดินทางอย่างสม่ำเสมอ มีโอกาสได้ท่องเที่ยวกว่า 30 ประเทศ ในช่วงเวลาการเดินทางกว่า 15 ปี จึงได้จัดทำบล็อกสำหรับการเดินทางท่องเที่ยว ทั้งแนววัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ ไปจนถึงการผจญภัย เพื่อสร้างแรงบันดาลใจ และนำเสนอเคล็ดลับที่มีประโยชน์ให้ทุกคนได้ออกไปใช้ชีวิตตามที่ต้องการ

View stories

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: