• Menu
  • Menu
EBC at Tibet

แสงสุดท้ายของวันที่เอเวอร์เรสต์เบสแคมป์

++ Pre Order หนังสือเล่มแรกของ Lunar Travel World ++

: นอกจากเราที่รอคอยแสงสุดท้ายอย่างใจจดจ่อยังมี ผู้ที่พร้อมคารวะแสงสุดท้ายนั้นอยู่ด้วย

รถ 4WD ของพวกเรารีบบึ่งขึ้นเขาที่เส้นทางลดเลี้ยวเคี้ยวคด เพื่อจะมาให้ทันก่อนค่ำที่เต้นท์พักแรมเชิงเขาเบสแคมป์ของหิมาลัย ในใจพวกเราทุกคนที่นั่งรถไปต่างก็ลุ้นเพื่อจะได้ทันเห็นแสงสุดท้ายก่อนแสงตะวันสุดท้ายของวันจะลับหายไปก่อน เราได้เห็นกันมาแต่ไกลแล้ว สำหรับยอดเอเวอร์เรส หรือที่ชาวทิเบตเรียกกันว่า โชโมลังมา (Qomolangma) แต่สำหรับผู้มาเยือนจากแดนไกล และรู้ตัวดีว่าโอกาสการมาถึงณที่แห่งนี้ คงมีน้อยมากสำหรับครั้งหน้า ครั้งที่สอง หรือครั้งต่อไป การได้เข้าใกล้ที่สุด เท่าที่จะทำได้สำหรับนักท่องเที่ยวธรรมดาๆ ไม่สมบุก สมบันขนาดเทรคกิ้ง เดินเป็นหลายสิบกิโลเพื่อเข้าใกล้ให้มากขึ้นอีกเห็นจะเป็นไปไม่ได้ สำหรับพวกเราแล้ว เมื่อฟ้าเริ่มมืด แสงเริ่มคล้อยต่ำ ก็ลุ้นกันสุดๆ ในที่สุดเมื่อรถจอดปุ๊บที่หน้าวัดรองบุก วัดที่อยู่ใกล้เบสแค้มป์ที่สุด และนับเป็นวัดที่อยู่สูงที่สุดในโลกปั้บ พวกเราก็รีบเปิดประตูกระโดดลงจากรถกันทันที ส่วนฉันรีบเดินลิ่วออกไปหาที่พอจะลับตาเพื่อปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นมาซะหน่อย เพราะถ้าขอจอดระหว่างทางคงโดนค้อนตากลับแหงๆ อากาศที่เบาบาง ทำให้เคลื่อนตัวเร็วมากนักไม่ได้ ฉันค่อยๆปีนขึ้นไปที่สูงขึ้นไปข้างกำแพงวัดด้านบน เดินผ่านหน้าฝูงจามรีที่นอนอยู่หน้าสถูปประมาณ 20 กว่าตัวเห็นจะได้ ยังนึกสงสัยว่ามานอนหนาวอยู่ทำไมแถวนี้วะ

ฉันค่อยๆพาตัวเองเดินขึ้นเลาะขอบกำแพงไปเรื่อยๆ แหมกำลังจะได้ที่เหมาะ ดันมาเจอฝรั่งรอถ่ายรูปอยู่ข้างกำแพงที่ฉันหมายตาเอาไว้ซะนี่ เลยต้องเดินขึ้นต่อไปอีก เหนื่อยก็เหนื่อย หนาวก็หนาว ลมตอนนั้นก็แรงมากจนนึกว่าตัวเองหูขาดไปซะแล้ว กว่าจะได้ที่เหมาะ จัดการตัวเองเรียบร้อย ค่อยมีอารมณ์หันมามองรอบๆข้าง เพื่อชมวิวงดงามของธรรมชาติ

แสงอาทิตย์ค่อยสาดส่องมายังยอดเขาเอเวอร์เรสต์ที่อยู่ตรงหน้า ยอดเขาไม่ได้งดงามเป็นยอดแหลมเหมือนที่เคยเห็นมาเยอะเพราะส่วนใหญ่เป็นภาพถ่ายกันมาทางฝั่งเนปาลกันมากกว่า แต่ยอดทางฝั่งนี้ก็มีเสน่ห์ ที่ความยิ่งใหญ่ หิมะยังมีปกคลุมอยู่บนเขาสูงนั่น ยอดเขาเอเวอร์เรสต์ไม่เพียงมีความสูงใหญ่ แต่เป็นทีเคารพบูชาของชาวทิเบต

ฉันพบความอัศจรรย์ เห็นความยิ่งใหญ่และความศักดิ์สิทธิ์ของยอดที่สูงที่สุดแห่งนี้ ก็เมื่อแสงสีทองเริ่มปะทะยอดเขาแล้วคล้อยต่ำลงมา ฝูงจามรีที่นอนเกลือกกล้ิงอยู่ด้านล่าง พร้อมใจกันลุกขึ้นยืน แล้วหันหน้าไปยังยอดเขาแห่งโชโมลังมาตรงหน้า เหมือนกับพวกมันมานอนรอแสงอาทิตย์ที่จะลับขอบฟ้าของวันในแต่ละวัน แล้วคอยน้อมคำนับการลาจากของแสงที่ลับขอบฟ้าณ ยอดเขาที่สูงที่สุดในโลก เพื่อจะพบกับความสว่างและความอบอุ่นใหม่ในวันพรุ่งนี้  ฉันเดินลงมายืนมองพวกมันด้วยความแปลกใจ นี่อาจเป็นความยิ่งใหญ่ของเอเวอร์เรสต์ที่ไม่เพียงแต่ชาวทิเบตเคารพบูชา คนทั่วโลกต่างตะลึงตระหง่านในความสูงและยิ่งใหญ่ แม้แต่จามรียังรู้และเคารพก็เป็นได้

แต่ในอีกทางหนึ่งหรือพวกมันมานอนอาบแดดที่นี่ และตอนนี้ก็ได้เวลาที่ลุกออกไปหาที่นอนใหม่ได้แล้ว เพราะแสงอุ่นจากดวงอาทิตย์กำลังจะหมดลง ความมืดคืบคลานเข้ามาพร้อมความหนาวเย็นและลมแรงที่แม้แต่จามรีก็ไม่ควรมานอนในที่โล่งโจ้งแบบนี้ พร้อมๆกับฉันและเพื่อนๆ ก็รีบขึ้นรถเข้าไปที่แค้มป์พักแรม ซึ่งรอต้อนรับเราด้วยเต้นท์หนาๆ ที่ป้องกันลมและความหนาวเย็นต่ำกว่า 0 องศา และชาร้อนๆ ก่อนจะรีบห่มผ้าห่มอีก 2-3 ชั้นจนตัวหนักอึ้งไปหมดทั้งตัว

: จามรีนอนรอพระอาทิตย์ตกดินที่หน้าวัดรองบุก (Rongbuk Monastery)
: เมื่อแสงอาทิตย์เริ่มฉาบแสงมาที่ยอดเอเวอร์เรส หิมาลัย หรือ โชโมลังมาในภาษาทิเบต
: น้อมคำนับการลาจากของแสงสุดท้ายของวันด้วยความเคารพ

จำหน่ายอุปกรณ์แค้มป์ปิ้ง เดินเขา เดินป่า ทุกชนิด

ขายอุปกรณ์ outdoor สำหรับท่องเที่ยว เดินป่า เดินเขา

niimph

ฉันชื่อ”นิ่ม” ฉันรักการเดินทางท่องเที่ยว และใช้เวลาในวันหยุด หรือวันว่างเพื่อการเดินทางอย่างสม่ำเสมอ มีโอกาสได้ท่องเที่ยวกว่า 30 ประเทศ ในช่วงเวลาการเดินทางกว่า 15 ปี จึงได้จัดทำบล็อกสำหรับการเดินทางท่องเที่ยว ทั้งแนววัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ ไปจนถึงการผจญภัย เพื่อสร้างแรงบันดาลใจ และนำเสนอเคล็ดลับที่มีประโยชน์ให้ทุกคนได้ออกไปใช้ชีวิตตามที่ต้องการ

View stories

ใส่ความเห็น

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: