• Menu
  • Menu

ความหมายของการเดินทาง

++ Pre Order หนังสือเล่มแรกของ Lunar Travel World ++

อะไรคือความหมายของการเดินทาง
บางคนเดินทางเพื่อปลดปล่อยความเครียด ต้องการพักผ่อน
บางคนออกเดินทางเพราะอยากเรียนรู้จักโลกกว้างใหญ่
ออกเดินทางเพื่อค้นหาตัวเอง หาแรงบันดาลใจ
บางคนก็แค่อยากเดินทาง อยากเห็นโลกใบใหม่
หรือบางคนออกเดินทางก็เพราะคนอื่น

อันที่จริงไม่ว่าจะเป็นแบบไหน การเดินทางคือโอกาส
เจอคนใหม่ โลกใบใหม่ ความคิดใหม่

ฉันออกเดินทางย่างเท้าไปต่างแดนครั้งแรกที่ฮ่องกงกับทัวร์
ไม่อยากนับนักว่าคือการเดินทาง
แต่ก็ไม่ได้ เพราะถึงอย่างไร
วันนั้นก็เป็นครั้งแรกที่ได้เดินอยู่ท่ามกลางบ้านเมืองที่พูดจาต่างภาษากับเรา
ฮ่องกงเมื่อ 10 กว่าปีก่อน ก็เจริญกว่ากรุงเทพในยุคนั้นมากนักวันที่ยังอายุไม่มากเวลาเห็นตึกใหญ่ๆ อาคารสูงๆ
ผู้คนเต็มไปด้วยความกระตือรือล้น ทำอะไรเร่งรีบ
ข้ามถนนก็รีบ ขึ้นรถไฟฟ้าก็รีบ
ท่ามกลางการแต่งตัวทันสมัย
ฉันรู้สึกสนุกและอยากจะเป็นสาวเก่ง สาวมั่นอยู่ในเมืองใหญ่แบบนั้นบ้าง

ประเทศที่สองที่ออกเดินทาง คือฝรั่งเศส (2013)
หาญกล้าขนาดลากกระเป๋า ไปคนเดียว
ถ้าคุยกับหลายคนฉันมักจะบอกว่าที่ีนี่คือประเทศแรกในการเดินทางไปต่างประเทศของฉัน
เพราะมันมีความทรงจำที่มากมาย
ตื่นตะลึง สวยงาม ตื่นเต้น
โลกไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันคิด
เมืองสวย คลาสสิค สวยทั้งเมือง สวยทั้งผู้คน
อาร์ตทั้งเมือง อาร์ตทั้งคน
ปารีส
ทำให้ฉันนึกเสียใจที่ไม่ได้ใช้วันเวลาข่วงวัยรุ่น
ที่ผ่านมาอย่างคุ้มค่า
เสียใจที่เห็นโลกใบนี้ช้าเกินไป
ทั้งที่การได้ท่องเที่ยวเป็นความฝันในวัยเด็กเสมอมา
เวลานั้นฉันหวนกลับมาคิดถึงความฝันอีกครั้ง
ฉันจะต้องรู้จักโลกให้มากขึ้น เดินทางให้มากขึ้น
พิพิธภัณฑ์ต่างๆที่เข้าไปเดิน ยิ่งทำให้ฉันหลงใหล
เรื่องราวต่างๆในอดีต โลกจากหนังสือเรียน ทีวีสารคดี
ประวัติศาสตร์ เหมือนออกมาเดินผ่านไปมา อยู่ตรงหน้า
ภาพวาดจิตรกรรมขนาดใหญ่ ทำให้ตื่นตะลึง สงสัย
รูปปั้น แกะสลัก ทำให้พบความอัศจรรย์ของผู้คนในอดีต
ผู้ซึ่งมีจินตนาการที่ล้ำเลิศ

เนปาล เป็นประเทศถัดมา
แต่เนปาลอยู่ตรงไหน วันนั้นพูดตรงๆ ไม่รู้จักแม้สักนิด
แต่เพื่อนชวนมา ก็ใจง่าย ไปก็ไป
เนปาลทำให้ช็อค กับโลกอีกครั้ง
สกปรก เสียงดัง คนเยอะ ไม่เป็นระเบียบ ด้อยพัฒนา
ทริปนี้ไปกับทัวร์ TKT ไม่เริ่ดหรู เพื่อนที่ขวนมาก็เกริ่นๆไว้แล้ว
สมัยนั้นได้ยินคนในทัวร์บางคนพูดถึง ABC EBC ทิเบต
เขาไกรลาส  Free Tibet  (ตอนนั้นฉันยังคิดว่า ทิเบตไปได้ฟรีๆ เหรอ 555)
เข้าทางเนปาล ออกทางจีน ยากหน่อย ต้องขอใบอนุญาติ งั้นงี้นั่งฟัง เค้าคุย เค้าพูดกัน แบบผ่านๆ
ไม่ได้สนใจมากไปกว่าฝุ่นควัน และเสียงแตรดังลั่นบนท้องถนนตอนเดินเล่นในทาเมล ยังมีคนมาเดินสะกิดขายทัวร์
ฉันยืนฟังแบบอะไรของมึงวะ จะไป ABC ไปไหน ภูเขาไหน
วันนั้นยังเข้าใจว่า เป็นพื้นฐานการเดินระดับ ABCDEF…
เราไปโพครา นั่งเครื่องไปถ่ายรูปกับเขาหางปลา
นั่งเรือ แล้วเดินเทรค
เดินเทรคสั้นๆ 5-6 ชั่วโมง ก็เหมือนเดินเที่ยวตามคันนา เดินเขาง่ายกว่าเดินภูกระดึงอีก พี่เค้าว่าแบบนั้น
แต่วันนั้นโครตเหนื่อยเลย
โกรธที่สุดตอนขาลง เดินแป็บเดียวมีรถมารับแล้ว
แล้วไหงตอนขึ้น จะต้องเดินอ้อมตั้งไกลด้วย
ประทับใจเนปาลมั๊ย
เรื่องประทับใจวันนั้นไม่มี แต่มีสิ่งอื่นเกิดขึ้นในใจ
ตื่นเต้นที่ได้ไปเดินเมืองเก่า แต่ที่ตื่นเต้นกว่าคือคน
คนเนปาลดูโบร๊าน โบราณ เหมือนเราหลงยุค หลงเวลา
เข้ามาในเมืองอดีต
สมัยเที่ยวเมืองเก่าอยุธยา มีแต่เมืองเก่า ร้าง ไม่มีผู้คน
แต่ที่นี่เมืองเก่ายังมีคนอยู่ อะไรกันวะ
เค้าไม่พัฒนา เปลี่ยนแปลงไรกันเลย
อยู่่แบบอดีตยังไง วันนี้ก็ยังอยู่แบบนั้น
คนเนปาลก็แปลก ชอบมานั่งกันเฉยๆ
ดูคนเดินไป เดินมา งานการไม่ทำ
แปลก แปลกมาก ทำไม ทำไม
ภาพที่เห็น สิ่งที่สัมผัส มันเกิดคำถามมากมายในใจ
โลกใบนี้มันช่างบ้าดีแท้

ญี่ปุ่น
กลับมาแบ็คแพ็คอีกครั้ง กับประเทศที่ทันสมัยที่สุดในเอเชีย
ท่ามกลางความเจริญของเทคโนโลยี อาคารสูง
รถไฟความเร็วสูง
ห้างสรรพสินค้าเต็มไปด้วยสินค้าแบรนด์เนมมากมาย
ผู้คนเดินช้อปปิ้งมากมายล้นถนนย่านชินจูกุ ฮาราจูกุ
ที่นี่ฉันพบความขัดแย้งที่อยู่ร่วมกันในเมืองใหญ่ที่ไปเยือน
พนักงานออฟฟิศแต่งตัวยังกะหุ่นยนต์ รีบเร่งเดินขึ้นลงรถไฟฟ้าอย่างรวดเร็วและมีระเบียบ
แต่ก็เห็นเด็กๆแต่งตัวประหลาดบนรถไฟอย่างไม่แคร์สายตาใครภายใต้สายตาที่สงบเสงี่ยมขี้อายของเธอ
พบความสงบที่เงียบงันในใจ ขณะที่พวกเขานั่งมองหินในวัด
เดินเล่นชมดอกซากุระที่ไหลไปตามลำธารสายน้ำเล็กๆ กับหญิงสาวและเด็กๆในชุดกิโมโน
ในโฮสเทลเล็กๆ ที่มีห้องสำหรับนักเดินทางหลายห้อง
และห้องครัวสำหรับประกอบอาหารง่ายๆแต่ครบครัน
แสนสะอาด
ร้านอาหารในบ้าน ริมทางที่เราเผอิญเดินเข้าไป
คุณป้าใจดี ทำอาหารอร่อย แบ่งพื้นที่นิดหน่อยในบ้านที่อาศัยเป็นร้านขายอาหารและมีมุมขายของกระจุกกระจิกเล็กๆ
เราคุยกันแบบไม่รู้เรื่อง และเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ

4 ประเทศนี้นับได้ว่าเป็นการเริ่มต้นการเดินทางของฉัน
ไม่มีเอกลักษณ์ รูปแบบที่เด่นชัด
แม้กระทั่งทุกวันนี้ ….
เพราะสำหรับฉันทุกขณะที่เดินก้าวออกจากบ้าน
คือการเดินทาง เรียนรู้ ทำความรู้จัก
การเดินทางคือการเปิดใจอยู่เสมอ ไม่ว่าจะไปที่ใด
ไปกับทัวร์ ได้รู้จักคนที่เดินทางร่วมกัน
สไตล์แตกต่างกัน แต่เรียนรู้จะยอมรับ
ยิ้มให้กันยามทานอาหารโต๊ะเดียวกัน
แบ่งปันกันเมื่อเดินทาง
บางคนได้สานต่อความสัมพันธ์
เป็นเพื่อนร่วมเดินทางถูกคอ ถูกใจ
บางคนก็เพียงแค่ผ่านไป แต่ได้สอนอะไรให้กับเรามากมาย

ไปคนเดียว  ได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง เตรียมตัวไปพอประมาณ
ปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระ
ได้พูดคุยถามไถ่ เสาะหาข้อมูลจากคนในพื้นที่
มีเวลาหลงทางให้แก้ปัญหา ยิ้มรับกับปัญหา
หลงๆ มั่วๆ ขำๆ เพิ่มสีสัน ความตื่นเต้นให้กับชีวิต

ไปกับเพื่อนกลุ่มเล็กๆ ได้สนุกสนานเฮฮา
มีเวลาร่วมทุกข์ หลงทางแก้ปัญหา ช่วยเหลือกัน
ร่วมสุขกับบนเส้นทางการเดินทาง
มีเรื่องขำๆ โก๊ะๆ ในต่างสถานที่่
ที่เราปล่อยตัวปล่อยใจกันได้สุดๆ
เรียนรู้ที่จะเข้าใจ อภัยกันและกัน

คุณค่าของการเดินทาง จะพบและทบทวนเมื่อได้กลับมาถึงบ้าน
เวลาไปสถานที่ที่เจริญกว่า ดีกว่า
ฉันพกแรงบันดาลใจ กลับมาเต็มเปี่ยม
อยากพัฒนา ปรับปรุงชีวิตและสิ่งรอบข้างให้ดีขึ้น

เวลาไปสถานที่ที่สภาพแวดล้อมกดดัน ด้อยพัฒนากว่า
ฉันเข้าใจและฟังคนอื่นมากขึ้น
ฉันเห็นตัวตนของตัวเอง
เรียนรู้ที่จะเรียบง่ายมากขึ้น
รักตัวเอง และบ้านเมืองของตัวเองมากขึ้น

จำหน่ายอุปกรณ์แค้มป์ปิ้ง เดินเขา เดินป่า ทุกชนิด

ขายอุปกรณ์ outdoor สำหรับท่องเที่ยว เดินป่า เดินเขา

niimph

ฉันชื่อ”นิ่ม” ฉันรักการเดินทางท่องเที่ยว และใช้เวลาในวันหยุด หรือวันว่างเพื่อการเดินทางอย่างสม่ำเสมอ มีโอกาสได้ท่องเที่ยวกว่า 30 ประเทศ ในช่วงเวลาการเดินทางกว่า 15 ปี จึงได้จัดทำบล็อกสำหรับการเดินทางท่องเที่ยว ทั้งแนววัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ ไปจนถึงการผจญภัย เพื่อสร้างแรงบันดาลใจ และนำเสนอเคล็ดลับที่มีประโยชน์ให้ทุกคนได้ออกไปใช้ชีวิตตามที่ต้องการ

View stories

ใส่ความเห็น

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: